Hukuk Davasında Temyiz Dilekçesi Örneği

Hukuk davalarında ilk derece mahkemesi kararına karşı önce istinaf yoluna gidilir. Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin verdiği karar, kanunda kesin sayılmamışsa, Yargıtay’a taşınabilir. Bu son kanun yoluna temyiz denir. Temyizde Yargıtay olayları yeniden incelemez; kararın hukuka uygun olup olmadığını denetler. Bu nedenle temyiz dilekçesinin, bölge adliye mahkemesi kararındaki hukuki hatayı somut olarak göstermesi gerekir.

Bu yazıda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) m. 361 ile 373 arasındaki hükümler çerçevesinde hukuk davalarında temyiz dilekçesi örneği ve temyiz incelemesinin sınırları açıklanmaktadır. İstinaf aşaması için “İstinaf Dilekçesi Örneği“, temyiz kurumunun genel anlatımı için “Hukuk Davasında Temyiz” yazılarımıza bakılabilir.

Kanun metni

Hangi kararlar temyiz edilebilir?

Temyiz sınırı

HMK m. 362/1-a’daki parasal sınır, ek m. 1 uyarınca her yıl yeniden değerleme oranında artırılır ve davanın açıldığı tarihteki tutar esas alınır (ek m. 1/2). 2026 yılında açılan davalarda bu sınır 682.000 TL’dir. Yani dava 2026’da açılmışsa, miktar veya değeri bu tutarı geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları temyiz edilemez. Dava daha önceki bir yılda açılmışsa o yılın sınırı uygulanır.

Alacağın bir kısmı dava edilmişse sınır alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamı dava edilmişse, asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü sınırı geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur; ancak karşı taraf temyiz ederse diğer taraf cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir (HMK m. 362/2). Bu karşı temyiz imkânı, cevap süresinin takip edilmesini gerektirir.

2026 değişiklikleri: AYM iptali ve HMK 362/3

Anayasa Mahkemesi 26/2/2026 tarihli ve E. 2026/49, K. 2026/48 sayılı kararıyla HMK m. 362/1-a’yı istinaf başvurusunun kısmen veya tümden kabulü hâli yönünden iptal etti. Ardından 7589 sayılı Kanunla HMK m. 362’ye üçüncü fıkra eklendi. Buna göre bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu kısmen veya tamamen kabul ederek yeniden esas hakkında karar vermişse, kararın kabul edilen veya reddedilen kısmı HMK m. 341/2’deki istinaf sınırını aşıyorsa temyiz edilebilir. Ancak temyiz sınırının altında kalan bu kararla ilk derece kararı arasındaki fark istinaf sınırını geçmiyorsa veya karar yalnızca yargılama gideri ya da vekâlet ücretine ilişkinse temyiz yolu kapalıdır. Bu nedenle kesinlik değerlendirmesinde bölge adliye mahkemesinin kararının türü (esastan ret mi, kaldırıp yeniden esas hakkında karar mı) ayrıca kontrol edilmelidir.

Temyiz edilemeyen diğer kararlar

HMK m. 362/1’e göre şu kararlar da temyiz edilemez: kira ilişkisinden doğan bazı davalar dışında sulh hukuk mahkemesinin görevindeki davalara ilişkin kararlar, yargı çevresindeki ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkındaki kararlar ile yargı yeri belirlenmesi kararları, çekişmesiz yargı işlerindeki kararlar, soybağına ilişkin sonuçlar doğuranlar dışında nüfus kaydının düzeltilmesi davalarındaki kararlar, davanın nakline ilişkin kararlar, geçici hukuki korumalar hakkındaki kararlar ve HMK m. 353/1-a kapsamında verilen kaldırma kararları. Bölge adliye mahkemesi kararında “kesin” ibaresi yazılmış olsa bile kesinlik kanuna göre belirlenir; yanlış “kesin” ibaresi temyiz hakkını ortadan kaldırmaz.

Temyiz dilekçesinin içeriği

HMK m. 364/2’ye göre temyiz dilekçesinde şunlar bulunur:

• Temyiz eden ile karşı tarafın davadaki sıfatları, adı, soyadı, T.C. kimlik numarası ve adresleri,
• Varsa kanuni temsilci ve vekillerin adı, soyadı ve adresleri,
• Temyiz edilen kararın hangi bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden verildiği, tarihi ve sayısı,
• Bozmaya uyma veya direnme kararlarında ilk derece kararının bilgileri,
• İlamın temyiz edene tebliğ edildiği tarih,
• Kararın özeti,
• Temyiz sebepleri ve gerekçesi,
• Duruşma istenmesi hâlinde bu istek,
• İmza.

Dilekçe temyiz edenin kimliğini, imzasını ve temyiz olunan kararı yeterince belli edecek kayıtları taşıyorsa, diğer şartlar bulunmasa bile reddedilmez ve temyiz incelemesi yapılır (HMK m. 364/3). Ancak temyiz sebeplerinin yazılmaması, Yargıtay’ın incelemesini kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı tutmasına yol açabilir. Yargıtay tarafların ileri sürdüğü sebeplerle bağlı olmamakla birlikte (HMK m. 369/1), somut hataları gösteren gerekçeli bir dilekçe kararın bozulma ihtimalini artırır.

Temyiz sebepleri nasıl yazılır?

Yargıtay, HMK m. 371’de sayılan sebeplerle kararı bozar. Dilekçede her sebep ayrı başlık altında yazılmalıdır:

• Hukukun yanlış uygulanması: Bölge adliye mahkemesinin uyuşmazlığa uygulanmayacak bir hükmü uygulaması, zamanaşımı süresini yanlış hesaplaması veya sözleşmeyi hatalı yorumlaması.
• Dava şartlarına aykırılık: Zorunlu arabuluculuk şartının yokluğu, görev veya kesin yetki kuralına aykırılık, hukuki yararın bulunmaması.
• Delillerin kanuni sebep olmadan kabul edilmemesi: Süresinde gösterilen bir tanığın dinlenmemesi, bilirkişi raporuna yapılan itirazların karşılanmaması, istenen kayıtların getirtilmemesi.
• Karara etki eden yargılama hataları: Hukuki dinlenilme hakkının ihlali, gerekçesiz karar, taleplerin bir kısmı hakkında hüküm kurulmaması.

Temyizde yeni vakıa ve yeni delil ileri sürülemez. İstinaf aşamasında ileri sürülmemiş bir itirazın temyizde ilk kez dile getirilmesi, kamu düzenine ilişkin değilse dikkate alınmaz. Bu nedenle temyiz dilekçesi, istinaf dilekçesindeki itirazlarla tutarlı olmalı ve bölge adliye mahkemesinin bu itirazlara verdiği cevabın neden hatalı olduğunu göstermelidir.

Hukuk temyiz dilekçesi örneği

⬇ Word olarak indir (.docx)

Bu örnek, bölge adliye mahkemesinin ilk derece kararını kaldırıp davayı reddettiği bir alacak davası için hazırlanmıştır. Temyiz sebepleri karara özgü olarak yeniden yazılmalı; tebliğ tarihi, kesinlik hesabı ve dava tarihindeki parasal sınır kontrol edilmelidir.

Dilekçe nereye verilir, harç ve giderler

Temyiz dilekçesi kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya temyiz edenin bulunduğu yerdeki bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine ya da ilk derece mahkemesine verilebilir (HMK m. 365/1). Başka bir yere verilen dilekçe temyiz defterine kaydedilir ve kararı veren mahkemeye bildirilir. Dilekçeye karşı taraf sayısı kadar örnek eklenir (HMK m. 364/1).

Dilekçe verilirken temyiz başvuru harcı, temyiz karar harcı ve tebliğ giderleri ödenir. İstinafa ilişkin HMK m. 344 temyizde de uygulanır (HMK m. 366). Harç veya gider eksikse bir haftalık kesin süre verilir; bu sürede tamamlanmazsa başvuru yapılmamış sayılır. Duruşma istenmişse duruşma gideri de yatırılmalıdır; gider verilmezse duruşma talebi dikkate alınmaz (HMK m. 369/2). Karşı taraf, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren iki hafta içinde cevap verebilir (HMK m. 347, 366).

Temyizin icraya etkisi

Temyiz kararın icrasını durdurmaz. Borçlu, icranın geri bırakılması için İcra ve İflas Kanunu m. 36 uyarınca teminat göstererek bölge adliye mahkemesinden veya ilgili mahkemeden süre isteyebilir. Nafaka kararlarında icranın geri bırakılmasına karar verilemez. Kişiler hukuku, aile hukuku ve taşınmaz üzerindeki ayni haklara ilişkin kararlar ise kesinleşmedikçe yerine getirilemez (HMK m. 367).

Sık yapılan hatalar

• Temyiz süresini gerekçeli kararın tebliğinden değil, kısa kararın açıklanmasından itibaren hesaplamak veya son güne bırakmak.
• Kesinlik sınırını karar tarihindeki tutara göre hesaplamak; esas alınan dava tarihidir.
• Temyiz sebeplerini yazmadan “karar usul ve yasaya aykırıdır” demekle yetinmek.
• Temyizde yeni delil veya yeni vakıa ileri sürmek.
• Harç ve gideri eksik yatırıp verilen kesin süreyi kaçırmak.
• Duruşma istediği hâlde duruşma giderini yatırmamak.

Sıkça sorulan sorular

Sonraki adım

Bölge adliye mahkemesi kararı tebliğ edilen taraf, tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık sürenin son gününü hesaplamalı, dava tarihindeki temyiz sınırını ve kararın türünü kontrol ederek kararın kesin olup olmadığını belirlemelidir. Kesin değilse temyiz sebepleri istinaf itirazlarıyla bağlantılı olarak yukarıdaki örneğe göre yazılmalı, harç ve giderler eksiksiz yatırılarak dilekçe süresinde verilmelidir.

Mevzuat: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 341, 344, 347, 353, 361, 362, 364, 365, 366, 367, 369, 370, 371, ek m. 1; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 36.

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; somut durum için hukuki destek alınmalıdır.