Yargıda Parasal Sınırlar 2026: İstinaf, Temyiz, Senetle İspat ve İcra Mahkemesi Sınırları

Bir hukuk davasında verilen kararın istinaf veya temyiz yoluyla denetlenip denetlenemeyeceği, çoğu zaman davanın konusu olan miktara bağlıdır. Aynı şekilde bir hukuki işlemin tanıkla ispat edilip edilemeyeceği de işlemin değerine göre belirlenir. Kanunlarda yazılı olan bu parasal sınırlar, enflasyon karşısında anlamını yitirmemesi için her yıl güncellenir. Ancak güncelleme kanun metnine işlenmez; kanunda hâlâ eski tutarlar yazılıdır. Bu durum, özellikle mevzuatı doğrudan okuyan kişiler için yanıltıcı olabilir. Bu yazıda 2026 yılında uygulanan parasal sınırlar, güncellemenin hukuki dayanağı ve 2025 yılında değişen “hangi tarihin esas alınacağı” kuralı ele alınmaktadır.

Kanun metni

Parasal sınırlar nasıl güncellenir?

HMK ek m. 1, güncellemenin otomatik olarak yapılmasını öngörür. Her yıl Hazine ve Maliye Bakanlığı, Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesine göre bir yeniden değerleme oranı ilan eder. Bir önceki yılda uygulanan sınır bu oranda artırılır ve bulunan tutarın bin Türk lirasını aşmayan kısmı dikkate alınmaz. Örneğin bir önceki yıl 40.000 TL olan istinaf sınırı, yüzde 25,49 oranında artırıldığında 50.196 TL’ye ulaşır; bin liranın altındaki 196 TL dikkate alınmadığından 2026 sınırı 50.000 TL olur.

Bu yöntem, kanunda yazılı ilk tutarın her yıl bir öncekinin üzerine eklenerek büyümesi anlamına gelir. Kanun metninde istinaf sınırı hâlâ “üç bin Türk Lirası”, temyiz sınırı “kırk bin Türk Lirası” ve senetle ispat sınırı “ikibinbeşyüz Türk Lirası” olarak yazılıdır. Uygulanacak gerçek tutar ise ancak yıllar içinde yapılan artırımların zincirleme hesaplanmasıyla bulunur. Bu nedenle bir davada sınır tartışması varsa, ilgili yılın güncel tablosuna bakılması zorunludur.

2026 yılında uygulanan sınırlar

2026 yılı için ilan edilen yeniden değerleme oranı yüzde 25,49’dur. Bu orana göre 2026 yılında uygulanan başlıca sınırlar şöyledir:

• Senetle ispat sınırı (HMK m. 200 ve 201): 41.000 TL. Bu tutar, 2026 yılında yapılan hukuki işlemlere uygulanır.
• İstinaf sınırı (HMK m. 341/2): 50.000 TL. Bu tutar, 2026 yılında açılan davalara uygulanır.
• Temyiz sınırı (HMK m. 362/1-a): 682.000 TL. Bu tutar, 2026 yılında açılan davalara uygulanır.
• Temyizde duruşma sınırı (HMK m. 369/2): 1.023.000 TL. Bu tutarı aşan alacak ve ayın davalarında taraflardan biri talep ederse Yargıtay duruşma yapar.
• İcra mahkemesi kararlarına karşı istinaf sınırı (İİK m. 363): 119.000 TL. Bu tutar, 2026 yılında yapılan şikâyetlere ve açılan davalara uygulanır.

İcra mahkemesi kararlarına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi için İİK m. 364’te ayrı bir sınır öngörülmüştür. Kanunda 58.800 TL olarak yazan bu tutar da İİK ek m. 1 uyarınca her yıl aynı yöntemle güncellenir. Bu tutar HMK m. 362’deki temyiz sınırıyla aynı değildir; icra hukukundan doğan bir kararın temyizi düşünülüyorsa İİK m. 364’ün güncel tutarı ayrıca kontrol edilmelidir.

Bu tablodaki tutarlar, kanunun öngördüğü yönteme göre hesaplanmış ve uygulamada kullanılan tutarlardır. Somut bir dosyada süre ve hak kaybı yaşanmaması için, davanın açıldığı yılın tutarının resmî ilan ve yayımlanmış tablolar üzerinden ayrıca teyit edilmesi yerinde olur.

Hangi tarihin esas alınacağı: 7550 sayılı Kanun

Parasal sınırların hangi tarihe göre uygulanacağı uzun süre tartışma konusu olmuştur. Bir görüşe göre kararın verildiği tarihteki sınır, başka bir görüşe göre davanın açıldığı tarihteki sınır esas alınmalıydı. Bu belirsizlik, aynı yıl açılan iki davadan birinin kararın gecikmesi nedeniyle daha yüksek bir sınırla karşılaşması gibi adaletsiz sonuçlara yol açıyordu.

4 Haziran 2025 tarihli 7550 sayılı Kanunun 20. maddesiyle HMK ek m. 1/2 yeniden düzenlenmiştir. Yeni kurala göre istinaf, temyiz ve temyizde duruşma sınırlarında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır. Senetle ispat sınırında ise hukuki işlemin yapıldığı tarihteki miktar esas alınır. Böylece 2024 yılında açılmış ve 2026 yılında karara bağlanmış bir davada, 2026 değil 2024 sınırları uygulanır. Bu kural, tarafların davayı açtıkları anda hangi kanun yollarının açık olduğunu öngörebilmesini sağlar. İstinaf yolunun genel işleyişi için Hukuk Davasında İstinaf yazısına bakılabilir.

İcra hukukunda tarih kuralı: 7571 sayılı Kanun

İcra ve İflas Kanununun 363 ve 364. maddelerindeki parasal sınırlar, İİK ek m. 1 uyarınca aynı yöntemle güncellenir. 24 Aralık 2025 tarihli 7571 sayılı Kanunun 3. maddesiyle İİK ek m. 1’in ikinci fıkrası değiştirilmiştir. Buna göre İİK m. 363 ve 364’teki parasal sınırların uygulanmasında şikâyet başvurusunun yapıldığı veya davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır. Bu düzenleme, icra mahkemesi kararları bakımından da HMK’daki çözüme paralel bir kural getirmiştir. İcra mahkemesine başvuru yolları için İcra Mahkemesine Şikâyet yazısı incelenebilir.

Sınırın uygulanmasında dikkat edilecek noktalar

Kısmi dava ve alacağın tamamı

HMK m. 341/3’e göre alacağın bir kısmının dava edilmiş olması hâlinde istinaf sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Bu kural, davacının alacağını parçalara bölerek kanun yolunu kapatmasını veya açmasını engeller. Örneğin 200.000 TL’lik bir alacağın 30.000 TL’lik kısmı dava edilmişse, karar istinaf sınırının altında kaldığı gerekçesiyle kesin sayılmaz.

Manevi tazminat davaları

HMK m. 341/2’nin ikinci cümlesine göre manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir. Bu nedenle 20.000 TL’lik bir manevi tazminat talebinin reddi de istinaf edilebilir.

Malvarlığı davası niteliği

İstinaf sınırı yalnızca malvarlığı davaları için öngörülmüştür. Boşanma, velayet, soybağı veya kişisel durumla ilgili davalar gibi para ile ölçülemeyen davalarda bu sınır uygulanmaz. Ancak bu davalarla birlikte talep edilen nafaka veya tazminat gibi parasal kalemlerde sınırın nasıl uygulanacağı, kalemin niteliğine göre ayrıca değerlendirilir. Aile hukukundaki kanun yolları için Boşanma Davasında İstinaf ve Temyiz yazısına bakılabilir.

Temyiz sınırının altındaki davalarda yeni imkân

2026 yılında HMK m. 362’ye eklenen üçüncü fıkra, temyiz sınırının altında kalan davalarda da bazı durumlarda temyiz yolunu açmıştır. Bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu kısmen veya tamamen kabul ederek yeniden esas hakkında karar vermişse ve kabul edilen ya da reddedilen kısım istinaf sınırını aşıyorsa, karar temyiz edilebilir. Ancak ilk derece kararı ile bölge adliye mahkemesi kararı arasındaki fark istinaf sınırını geçmiyorsa veya karar yalnızca yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkinse temyiz yoluna başvurulamaz. Bu konu Hukuk Davasında Temyiz yazısında ayrıntılı olarak ele alınmıştır.

Yargıtay uygulamasında dava tarihi kuralı

7550 sayılı Kanunla getirilen “davanın açıldığı tarih” kuralı, Yargıtay daireleri tarafından 2025 yılının ikinci yarısından itibaren düzenli olarak uygulanmaktadır. Bu kararlar, kuralın hangi dosyalara uygulandığını ve dava değerinin nasıl belirlendiğini somut olarak göstermektedir.

7531 sayılı Kanunla getirilen ara dönem

7550 sayılı Kanundan önce, 7531 sayılı Kanunla HMK ek m. 1’e kısa ömürlü bir üçüncü fıkra eklenmişti. Bu fıkra yalnızca bozma ve kaldırma kararlarından sonra yeniden verilen kararlarda ilk karar tarihindeki sınırı esas alıyordu. Yargıtay 5. Hukuk Dairesi bu geçişi şöyle özetlemektedir:

Dolayısıyla 14.11.2024 ile 04.06.2025 arasında bozma veya kaldırma sonrası yeniden verilen kararlar için ayrı bir kural yürürlükteydi; 04.06.2025 sonrasında ise bütün kanun yolu sınırlarında davanın açıldığı tarih kuralı uygulanmaktadır. Eski bir dosyada kesinlik tartışması varsa, kanun yolu incelemesinin hangi döneme denk geldiği de kontrol edilmelidir.

Dava tarihi kuralı Yargıtay’ın kendi kararını da düzeltmesine yol açtı

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 2023 yılında açılan yoksulluk nafakasının kaldırılması davasında temyiz dilekçesini önce bölge adliye mahkemesinin karar tarihindeki 544.000 TL’lik sınıra göre miktardan reddetmişti. Davacının maddi hata düzeltimi talebi üzerine Daire, 7550 sayılı Kanun karşısında dava tarihindeki sınırın esas alınması gerektiğini kabul etmiş ve gerekçeyi düzeltmiştir.

Aynı karar, nafaka davalarında dava değerinin nasıl belirleneceğine de açıklık getirmektedir. Daireye göre dava süresince nafaka miktarındaki artışın dava değeri yönünden dikkate alınabilmesi için değerin ıslah edilmesi ve ıslah harcının yatırılması gerekir; karar tarihinde fiilen ödenen nafaka miktarı temyiz sınırının hesabında dikkate alınmaz. Bu dosyada reddedilen yıllık nafaka miktarı 108.000 TL olup, Daire bunu davanın açıldığı 2023 yılındaki 238.730 TL’lik temyiz sınırıyla karşılaştırmıştır.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi de 7550 sayılı Kanunun bölge adliye mahkemesinin karar tarihinde yürürlükte olduğunu tespit ettikten sonra, temyize getirilen miktarları davanın açıldığı tarihteki sınırla karşılaştırarak temyiz dilekçelerini miktardan reddetmiştir (E. 2025/16303, K. 2025/17909, T. 24.12.2025).

Kısmi davada kesinlik alacağın tamamına göre belirlenir

HMK m. 341/3’teki kural Yargıtay kararlarında kamu düzenine ilişkin bir ilke olarak uygulanmaktadır.

Kesinlik sınırının kamu düzenine ilişkin olması iki sonuç doğurur. Birincisi, ilk derece mahkemesinin kararı yanlışlıkla “kesin” olarak nitelemesi, kararı kesin hâle getirmez; sınırı aşan bir karar istinaf edilebilir. İkincisi, sınırın altında kalan bir karara ilk derece mahkemesi “istinaf yolu açık” diye yazmış olsa bile bölge adliye mahkemesi başvuruyu reddeder. Bu nedenle kararın altındaki kanun yolu açıklamasına değil, dava değerine ve davanın açıldığı yılın sınırına bakılmalıdır. Aynı ilke HMK m. 362/2 uyarınca temyiz sınırı bakımından da geçerlidir (Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2022/7166, K. 2022/9351, T. 12.12.2022).

Anayasa Mahkemesi kararları ve 7589 sayılı Kanun

Temyiz sınırına ilişkin HMK m. 362/1-a hükmü 2025 ve 2026 yıllarında iki kez Anayasa Mahkemesi denetiminden geçmiştir. Anayasa Mahkemesi Norm Denetimi, E. 2026/49, K. 2026/48, T. 26.02.2026 sayılı kararla bent, “istinaf başvurusunun kısmen veya tümden kabulü hali” yönünden iptal edilmiştir. Yasama organı bu iptalden sonra 16.07.2026 tarihli 7589 sayılı Kanunla HMK m. 362’ye üçüncü fıkrayı eklemiştir; yukarıda açıklanan yeni temyiz imkânı bu düzenlemedir ve 31.07.2026 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

İkinci karar kamulaştırma davalarına ilişkindir. Anayasa Mahkemesi Norm Denetimi, E. 2025/124, K. 2025/203, T. 08.10.2025 sayılı kararla aynı bent, “kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin davalar” yönünden iptal edilmiştir. İptal hükmü kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından dokuz ay sonra, 20.10.2026 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu tarihten sonra kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilebilirliği, HMK m. 362/1-a’daki parasal sınıra göre değerlendirilemez; bu dosyalarda kesinlik konusunda yasama organının yapacağı yeni düzenleme ve Yargıtay’ın geçiş dönemine ilişkin kararları ayrıca izlenmelidir.

Kesinlik değerlendirmesinde kontrol sırası

Bir kararın kesin olup olmadığı şu sırayla kontrol edilmelidir:

• Dava hangi tarihte açıldı ve o yıl için ilan edilen sınır nedir?
• Dava kısmi dava mı; öyleyse alacağın tamamı ne kadardır?
• Talep manevi tazminat mı; öyleyse istinaf sınırı uygulanmaz.
• Dava değeri yargılama sırasında ıslah edildi mi?
• Bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu kısmen veya tamamen kabul ederek yeniden karar verdiyse, HMK m. 362/3 kapsamında temyiz imkânı doğdu mu?
• Dava kamulaştırma bedelinin tespitine mi ilişkindir?
• Uyuşmazlık icra mahkemesinden mi geliyor; öyleyse HMK yerine İİK m. 363 ve 364 sınırları mı uygulanacak?

Bu sorulardan biri tereddüt doğuruyorsa kanun yoluna başvurmak, kesin olduğu düşünülen kararın sonradan kesin olmadığının anlaşılmasından daha az risklidir.

Senetle ispat sınırının önemi

Senetle ispat sınırı, kanun yolu sınırlarından farklı bir işlev görür. HMK m. 200’e göre bir hakkın doğumu, devri, değiştirilmesi veya itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki değeri sınırı geçiyorsa senetle ispatı gerekir. Bu nedenle 2026 yılında 50.000 TL borç verilmiş ve bunun için yazılı bir belge alınmamışsa, borç kural olarak tanıkla ispat edilemez. Karşı tarafın açık muvafakati hâlinde ise tanık dinlenebilir.

Sınırın işlemin yapıldığı tarihe göre belirlenmesi, uygulamada önemli bir sonuç doğurur. 2023 yılında verilmiş bir borcun 2026 yılında dava edilmesi hâlinde, 2026 tutarı değil 2023 yılında geçerli olan tutar esas alınır. Senetle ispat sınırının istinaf sınırıyla karıştırılması, uygulamada sık görülen bir hatadır.

Örnek olay

B, 2025 yılının Kasım ayında 45.000 TL’lik bir alacak davası açar. Dava 2026 yılının Mart ayında reddedilir. B’nin vekili, 2026 istinaf sınırının 50.000 TL olduğunu görerek kararın kesin olduğunu düşünür. Oysa HMK ek m. 1/2 uyarınca davanın açıldığı tarihteki sınır esas alınır. 2025 yılında istinaf sınırı 40.000 TL olduğundan ve dava değeri bu sınırı geçtiğinden karar kesin değildir; B, tebliğden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurabilir.

Aynı olayda dava 2026 yılının Ocak ayında açılmış olsaydı, 45.000 TL’lik değer 50.000 TL’lik sınırın altında kalacağından ilk derece kararı kesin olacaktı. Bu örnek, davanın açılış tarihinin kanun yolu bakımından belirleyici olduğunu açıkça göstermektedir.

Sıkça sorulan sorular

Değerlendirme

Parasal sınırlar, bir davanın hangi kanun yollarına açık olduğunu belirleyen ilk ölçüttür. Kanun metninde yazan tutarların yıllar önce kalmış olması, her yıl ilan edilen yeniden değerleme oranına göre güncel tutarın hesaplanmasını zorunlu kılar. 7550 ve 7571 sayılı Kanunlarla getirilen “davanın açıldığı tarih” kuralı, belirsizliği büyük ölçüde gidermiştir. Bununla birlikte kısmi dava, manevi tazminat ve HMK m. 362/3’teki yeni temyiz imkânı gibi istisnalar, her dosyanın ayrıca değerlendirilmesini gerektirir. Bir kararın kesin olup olmadığı konusunda tereddüt varsa, süre kaçırılmadan kanun yoluna başvurulması, hak kaybını önlemenin en güvenli yoludur.

İlgili yazılar: Hukuk Davasında İstinaf, Hukuk Davasında Temyiz, İstinaf Dilekçesi Örneği

Mevzuat: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu

Bu yazı, 12 Kasım 2026 tarihi itibarıyla yürürlükteki mevzuata göre hazırlanmıştır. Genel bilgilendirme amaçlıdır; somut olay için hukuki destek alınmalıdır.